Onverwacht zwanger
Ik leerde mijn huidige vriend kennen via het net. We konden via mail en telefoon goed met elkaar overweg en we besloten om elkaar een keer in "het echte leven" te ontmoeten.
Dat viel dus reuzengoed mee! Alleen de afstand was een beetje van een probleem. Hij woonde aan de ene kant van België, ik volledig aan de anderen kant. En dus moesten we het doen met de momenten dat we beiden vrij waren van het werk en één van ons twee kon dan naar de andere gaan.
Wat was ik blij toen ik een week vakantie had en die week bij hem kon doorbrengen! Heerlijke tijden waren dat. Hij gidste me rond in "zijn" stad en we genoten van elkaar, van de situatie, van alles... Natuurlijk kwam er het moment van afscheid, dat wisten we wel maar je kunt je er niet echt op voorbereiden. We zouden weer moeten beginnen plannen, de agenda's bij elkaar steken, enz...
In februari vertrokken we voor een weekje naar zee. En weer hadden we een heerlijke tijd! Ondertussen waren we al drie maanden "samen". Terug thuis en weer aan het werk, begon ik een vermoeden te krijgen dat ik zwanger was… Ondanks het gebruik van de pil! Mijn menstruatie bleef een paar dagen uit, wat op zich al erg vreemd was omdat ik erg regelmatig ben. En een test wees uit dat ik zwanger was. Wat moest ik nu doen?
Ik belde hem op en vertelde hem het nieuws. Hij zou de volgende dag naar mij toe komen zodat we dit niet over de telefoon moesten bespreken. De volgende dag gingen we ergens wat eten en bespraken de situatie... We kenden elkaar nog maar drie maanden, wat er eigenlijk op neer komt dat je elkaar nog helemaal niet kent... Enkel de goede dingen. Omdat we dan nog eens zo ver van elkaar woonden, vertelden die twee weken die we samen hadden doorgebracht, ook niet alles natuurlijk. Maar ik was ervan overtuigd dat wat hij ook zou beslissen, ik zou het kindje houden.
Hij luisterde naar mijn gevoelens, sprak zijn gevoelens tegen mij uiten aan het einde van de dag zei hij me: "Als we het samen niet proberen, weten we het nooit."
We hebben moeilijke momenten gekend (hormonen!) en er is heel wat geregeld moeten worden: waar gaan we wonen en wie verhuisd naar de anderen kant van het land? Uiteindelijk werd er beslist dat we in Limburg zouden gaan wonen omdat ik daar mijn werk had en hij zijn werk evengoed van thuis uit kon doen. Wat een opoffering voor hem! Alles achterlaten: zijn vrienden, familie, enz... Maar we wisten dat het goed zat.
Ondertussen zijn we de fiere ouders van een flinke zoon (6-11-03) en we worden met de dag zekerder van elkaar. Dat kleine ventje van ons zal regelmatig België moeten doorkruisen want we gaan natuurlijk veel op bezoek in zijn stad. Maar dat is het minste wat ik voor hem kan doen...
Vroegere reacties:
Reacties:
Goh, ik herken helemaal jullie verhaal! Ik heb mijn vriend ook leren kennen via Internet. Ik woon in West-Vlaanderen, hij in Vlaams-Brabant. Ik ken het gevoel van verlangen naar elkaar en elkaar niet kunnen zien wanneer je het zelf wil. Ieder weekend trok ik naar daar, of hij naar hier! Iedere zondagavond was het gehuil om hem weer een hele week te moeten missen! (Ik was toen ook nog maar 16 toen ik hem leerde kennen en hij was 23)
Na drie jaar zijn we nog altijd samen, ik werd ook zwanger terwijl ik de pil nam. Hij heeft alles moeten achter laten om hier bij mij en mijn ouders in te trekken! Maar we zijn gelukkig en het lukt ons wel. We verwachten ons zoontje begin juni. Dus, dat is nog even aftellen voor ons!
Dikke knuffel van Liesbeth
Door: Anoniem op 31/03/2004 @ 13:16 
Amaiiiiii, prachtig!!!!!!!!
Door: kxxxjes op 01/04/2004 @ 12:06
mijn vriend en ik hebben elkaar ook leren kennen via het internet en we zijn nu pas 2 maanden samen. pas geleden heb ik ontdenkt dat ik zwanger ben..een bezoekje aan de dokter vond ik wel op zn plaats en nu weet ik dat ik 2 weken zwanger ben. ik mijn geval is het heel ingewikkeld want ik woon nog thuis en ben harstikke jong. ik ben 19 en mijn vriend is 21. wij willen het beiden heel erg graag omdat we zeker weten dat we van mekaar houden. veel mesne zullen zeggen...ach ..jullie zijn nog maar kort samen..maar soms is het een gevoel....een gevoel dat je verteld dat jullie voor mekaar bestemd zijn!!!anyway......we hebben het nu heel erg moeilijk omdat onze ouoders het nog niet weten en we flink in de problemen zullen komen....wat denken jullie?? moet je in zo een situatie naar je hart en gevoelens luisteren en voor het gene gaan wat je heel graag wilt? of moet je uiteidenlijk doen wat de buitenwereld van je verwacht?? wij zijn ten einderaad en vragen jullie daarom om advies...groeten
Door: Anoniem op 01/04/2004 @ 14:26
kxxxjes,
luister naar je hart en gevoel....wij hebben dat ook gedaan(verhaal komt van mij)en uiteindelijk komt alles wel op zijn pootjes terrecht!
heel veel succes,meid!
Door: annemie op 02/04/2004 @ 12:36
ik heb ook men vriend via internet leren kennen ik ben nu 16 maand samen en ik verwacht ons kindje eind mei we gaan zelfs trouwen 2 juli dus het zal wel lukken ik heb men fam enzo moeten achter laten omdat we ook te ver uit elkaar woonden maar ja wat is het belangrijkste gelukkig zijn of niet groetjes
Door: Anoniem op 02/04/2004 @ 21:27
Ook ik heb mijn vriend via het net leren kennen, en wisten al snel dat we voor elkaar schapen waren, helemaal na de ontmoeting waren we onafscheidelijk en ondanks de afstand hebben we elkaar zoveel als mogelijk gezien. We hebben heel wat kilometers gemaakt om maar samen te kunnen zijn, en deed het elke keer weer pijn om afscheid te moeten nemen al was het maar voor een paar daagjes.
Al na elke maanden ben ik verhuist, heb mijn baan opgezegd en bij hem ingetrokken.
Dit keurde al veel mensen af.
Al gelijk die zelfde maand ben ik gestopt met de pil, om bewust zwanger te raken.
Dit is nog niet gelukt, maar op ik weet dat op het moment dat ik tegen andere kan vertellen dat wij zwanger zijn, er weer veel afkeuringen zullen volgen.
We hebben er ondertussen lak aan, wij zijn ontzettend gelukkig en we weten van elkaar heel goed dat een kleintje welkom is, ook al zullen er vele zeggen dat dit te vroeg is om aan te beginnen.
En als je gevoel je zegt dat je er zeker van kan zijn dat dit de ware is, dan moet je er zeker voor gaan.
Bovendien wat heeft tegenwoordig tijd er nog mee te maken? Er zijn mensen die al voor een eeuwigheid bij elkaar zijn, en daarbij loopt de relatie spaak.
Tijd zegt tegenwoordig niks meer, je gevoel kan je alleen nog maar een antwoord geven.
Heel veel suc6 allemaal.
Door: Anoniem op 05/04/2004 @ 17:01
Liefde overbrugt elke afstand!! Ik ben wel niet zwanger enzo... maar ik heb dé liefde van mijn leven leren kennen in Limburg. Zelf was ik van Gent.
Na een half jaar ben ik verhuisd. Wat kon, want ik was niet gebonden aan werk. Maar zelfs als dat het geval zou geweest zijn, zou ik hier toch beland zijn.
Ondertussen wonen we samen, en ben ik heel erg gelukkig hier!! Ik heb ook vrienden en familie achtergelaten, maar niets weegt op tegen wat we voelen voor elkaar en onze liefde! Uiteindelijk ligt je thuis waar je hart ligt.. niet waar je stella staat, want hier staat een martens pils..
We hebben nu samen gebouwd, praten over trouwen en over kindjes...
Veel geluk nog samen!! Het doet me deugd te horen dat weer eens bewezen is dat liefde grensoverschrijdend is.. al zijn het in dit geval maar provinciegrenzen!!
Door: Greetje (profiel) op 07/04/2004 @ 16:22
Liefde is inderdaad grensoverschrijdend. Mijn man komt van Brazilë, dus da’s nog een beetje verder hé. Ik heb echt mijn hart gevolgd, zeker nie gedaan wat de buitenwereld wou, gelukkig kreeg ik steun van mijn ouders en mijn vrienden. Alles is toch op z’n pootjes terechtgekomen, maar de problemen die wij gehad hebben, daar kan ik een boek over schrijven ! Zo heeft het bv. meer dan een jaar geduurd eer we konden/mochten trouwen, met alle wettelijke stomme regeltjes! Maar soit, nu zijn we bijna 9 jaar getrouwd, en de trotse ouders van een jongen en een meisje ! En men zingt: dromen zijn bedrog ... maar als je echt wil, kan je ze 1 voor 1 proberen te realiseren!!!
Succes!
Greetje
Door: rianne en marije op 08/04/2004 @ 12:22
hallow
heel erg gefeliciteerd met jullie mooie flinke zoon
we wensen jullie nog een hele mooie tijd met zn drieen 
groetjes van rianne en marije
Door: Anoniem op 09/04/2004 @ 01:03
Proficiat met jullie kruimel.En godzijdank dat jij een goede vriend heb zeg want wie weet kon hij je laten zitten die zie je echt graag.ben heel blij voor je.Ik wens je veel geluk met jullie z’n drietjes
Door: Zwanger op 13/04/2004 @ 09:30
Ik heb ook al een zoontje, Robin(4), en nu krijg ik een dochtertje, ik ben 8 maanden zwanger, ik ga haar Rosa-Marie noemen.
Leuke namen?
Veel succes!
Zwanger
Door: Happy Girl op 19/04/2004 @ 15:32
Beste,
Ik herken mij volledig in dit verhaal.
Ik ken mijn vriend ook via internet.
Ook hij woont 100km van mij af.
En samen verwachten wij nu ons eerste kindje. En het is niet simpel om de knoop door te hakken, van waar wij gaan wonen. Iemand moet iets opgeven. Maar wie?
Hopelijk geraken wij hier uit voor de bevalling.
Is bestemd voor september...
Groetjes...
Door: Anoniem op 09/05/2004 @ 20:06
hey,happy girl,
het is inderdaad geen makkelijke beslissing.wat bij ons de knoop heeft doen doorhakken,was dan toch het werk!hij kon makkelijk zijn werk van thuis uit doen,terwijl ik toch wel al echt op zoek moest naar een andere job(en ik doe mijn job hier heel graag,en het betaalde ook nog eens heel goed)
je komt er wel uit!!!wt je ook beslist;veel geluk met de zwngerschap,en een pracht van een baby gewenst!!!
Door: Anoniem op 17/05/2004 @ 14:08
Ik ben er gisteren achter gekomen dat ik zwamger ben. Mijn vriend woont in het oosten des lands en ik in het westen. Ook wij hebben elkaar 9 maanden geleden leren kennen via het net.
Sinds we het weten is het alleen maar drama. Hij zegt absoluut nog niet toe te zijn aan een kind en wil de verantwoording nog niet en misschien wel nooit. Hij wil dat het een bewuste keuze is als wij aan kinderen zouden beginnnen.
Ik wil heel graag kinderen alleen nu nog niet maar helaas pakt de werkelijkheid anders uit. Onder pilgebruik ben ik zwanger geraakt. Nu 5 weken en 2 dagen....
Hij zegt afkappen maar ik weet het niet. Als ik alleen al denk aan "abortus" dan word ik acuut misselijk.
Wie kan mij advies geven ????
Door: Anoniem op 25/05/2004 @ 20:33
anoniem,
advies kan iedereen je geven,en je zal er van iedereen waarschijnlijk hopen krijgen...het antwoord vind je echter alleen bij jezelf terug...
heel veel stekte,meid
Door: linda op 01/06/2004 @ 20:41
Bedankt anoniem voor je reactie.
Na veel praten hadden we besloten het te houden en al allemaal plannen gemaakt toen afgelopen donderdag het lot besloot dat het toch niet mocht komen. Ik heb een miskraam gehad en voel me nu zo leeg en ongelukkig. Gelukkig is mijn vriend bij me. Moet zeggen dat ik nog meer van hem houdt dan ik eigenlijk had gedacht.
We gaan in elk geval door met onze plannen om te gaan samenwonen en willen op een later moment zeker proberen een kindje te krijgen samen. Maar dan gepland.
Nogmaals bedankt..
Linda
Door: leonie op 07/04/2005 @ 16:41
hallo
ook heb ik mijn vriend leren kennen via het net en samen zijn we nu 8 maanden samen en ook ik ben zwanger jaja al 16 weken en 6 dagen ik voel me top en ondanks dat mijn schatje ver weg woont komt het allemaal goed we zijn druk met een huisje zoeken ik wil jullie allemaal een fijne zwangerschap toewensen liefs leonie
Door: Annie op 05/08/2005 @ 00:17
hallo lieve mensen.
ook ik en mijn man kennen elkaar via het net.
De werkelijke ontmoeting moest wel van heel ver komen maar ben er nog altijd dankbaar voor.
Mijn man kwam helemaal over vanuit Jordanie....inmiddels hebben we vijf kinderen en nog steeds zijn we behalve geliefden(mijn prins op 't witte paard haha} de beste kameraadjes.
De speciale band die we eens voelden op het net is er nog steeds.zo niet sterker.
Meteen toen hij naar Nederland kwam trok hij bij me in.
We kenden elkaar toen twee jaar en iedereen maar hoofdschuddend toezien en commentaar leveren hoe dom ik wel niet bezig was.
Nu steek ik ze allemaal de tong uit.lekker puh
wij zijn soulmates en waren voor mekaar bestemd.
Zet em op lieve mensen.
Ga ervoor en wees positief.
Dan zul je net als wij makkelijk de vijftien jaar halen.
ik hoop dat we goed gezond blijven allemaal zodat we samen honderd kunnen worden.
Veel liefs van een ons allemaal.
Door: kelly op 10/01/2006 @ 15:30
proficiat met je zwangerschap.
Ik heb mijn vriend ook via internet leren kennen, ik van limburg en hij van antwerpen, wij zijn nu ondertussen al 2jaar samen en wonen een half jaar in antwerpen.Ik ben gestopt met de pil en wij willen zwanger worden, de eerstemaand is het nog niet gelukt maar blijven oefenen...
Door: mieke op 11/02/2007 @ 19:29
ik heb ook mijn vriend via het net gevonden, en ik was gestopt in maart 2006 met de pil. wij waren nog maar 3maand samen. en in sep onverwacht zwanger geworden met de dezelfde man. en nog steeds samen. en nu kijk we uit naar juni 2007 om ons zoontje verwelkomen.
wij verschillen met de leeftijd bijna 9jik ben 26j en hij 35j
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.