Onze vierde kwam als een donderslag bij heldere hemel
Door Chantal op 28/10/2004 - 13:48:
Mijn man wou niet meer dan twee kinderen. Ik wilde er graag meer, maar financieel, lichamelijk en geestelijk was het al zo druk en al zeker met de medische klachten van onze oudste. Mijn man was zelf het derde kind in zijn gezin en vond dat helemaal niet zo leuk. Twee was dus zijn ideaal.
Toen die derde zich totaal onverwacht aankondigde, was mijn man in eerste instantie niet zo blij, maar met de tijd groeide hij mee in deze "laatste" zwangerschap. Trots en blij waren we met Lyssa, ons cadeautje zoals wij haar uiteindelijk zagen.
We hadden nu drie kinderen op 3 en een half jaar, volle bak maar wel gezellig. Mijn man zou "de knoop erin laten leggen", maar dat werd om goede en minder goede redenen telkens weer uitgesteld.
Ondanks alle voorzorgsmaatregelen (veilig vrijen buiten de vruchtbare periode volgens onze biologie kennis) kondigde ook de vierde zich aan. Niet haalbaar was onze redenering en dus werd de abortuskliniek gebeld. Al binnen het uur had ik spijt.
Dagen van onzekerheid en stilzwijgen tussen mijn man en mij volgden en het bezoek aan de kliniek versterkte onze individuele gevoelens. Een paar dagen voor mijn afspraak voor abortus knalde ik uit elkaar. Wetende dat de consequenties enorm zouden kunnen zijn (eventueel het einde van mijn huwelijk), besloot ik toch om mijn man te vertellen dat ik het kindje koste wat kost wou houden. Als ik dan toch moest kiezen dan zou ik voor mijn kind kiezen. Ik zou wel zien hoe ik het kon organiseren: verhuizen, bij mijn moeder wonen en de zwangerschap alleen doorlopen. Hij kon altijd de kinderen blijven zien want ze zijn echt dol op hun papa.
Hij keek me helemaal verbaasd aan. Hoe ik het in mijn hoofd haalde dat hij mij zou achterlaten met 4 kinderen?! Hij had allang in de gaten dat die abortus voor mij geen optie was en had zich al voorbereid op het moment dat ik ermee naar buiten zou komen. Hij hield zielsveel van me en zou ook zielsveel van ons vierde kindje houden. Hij zag een moeilijke toekomst voor zich: organisatorisch en financieel. Maar we zouden wel zien hoe we het gingen redden.
Ik ben nu 20 weken zwanger en we leven samen met onze kinderen toe naar de geboorte van ons vierde kindje. Wij zijn straks de trotse ouders van vier kinderen op 5 jaar! Het wordt zwaar maar heel erg gezellig. En de band tussen mijn man en mij is alleen maar versterkt door alles wat we de afgelopen tijd samen hebben doorgemaakt.
Chantal
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Tine (profiel) op 28/10/2004 @ 21:17 
hallo Chantal,
Ik kan er begrip voor onbrengen dat jullie even met het idee van abortus gespeeld hebben. maar het is duidelijk in je verhaal dat je daar levenslang spijt van zou gehad hebben.
Moedige beslissing om toch niet voor de makkelijkste (hoewel, kan je een abortus een makkelijke beslissing noemen ?) oplossing te kiezen.
Nog succes met je zwangerschap, de bevalling en de baby !
T.
Door: natje (profiel) op 28/10/2004 @ 22:13
hoi,
bij ons was nummertje 5 die verassing en ook wij (vooral men man!) dachten over abortus en ons zoontje is nu 7 maanden bijna en we zouden hem niet meer kunnen missen hoor!! veel succes en geniet ervan!!
liefs natje
Door: V. op 29/10/2004 @ 10:50
ben blij dat jullie kindje toch de kans heeft gekregen om te leven!
wat ik wel raar vind is dat je dacht dat je huwelijk erdoor op het spel ging komen te staan, normaal ken je elkaar toch goed genoeg om te weten dat dat absoluut geen reden is om elkaar ind e kou te laten staan. niet dan?
ben blij dat jullie er sterker zijn uitgekomen!
en hoe weet je juist wanneer je vruchtbaar bent? Hopelijk na deze zwangerschap een veilige anticonceptie gebruiken
grtz
Door: lina op 02/11/2004 @ 20:18
hoi ik had net hetzelfde probleem maar ikzelf wou het kind niet omdat de jongste nog maar 11 maand is dacht dat ik het niet aan zou kunnen. wat heb ik mij toch vergist en zou mijn dochtertje die ondertussen 4maand is voor geen geld willen missen.het is druk maar zoals je schreef gezellig druk en vier kinderen is wel een mooi getal hé.
nog veel plezier met je kids
Door: Anoniem op 06/11/2004 @ 17:53
die kleine bengels ik ben ook 22 weken zwanger van de vierde nooit gedacht aan een abortus omdat wij vinden dat drie niet zon mooi getal isDoor: Guppie op 08/11/2004 @ 13:13
Veel succes straks met vier van die kleine prutsen !!! Geniet ervan ! Elk kindje is een geschenk, maar volgende keer toch eens over andere voorbehoedsmiddelen nadenken
Door: eline op 03/12/2004 @ 10:48
Ik hoop dat je kinderen allemaal een mooie toekomst kan geven, en dat ze behoorlijk worden opgevoed!
succes ermee!
Door: Patricia op 09/12/2004 @ 21:35
Hoi Chantal,
Ik ben Patricia en ook wij verwachten ons vierde kindje. Ook geheel onverwachts mijn jongste wordt volgende week een jaar!! Mijn man zou toen ook na de bevalling van onze zoon ook een "knoop erin leggen"maar dat werd door allerlei omstandigheden uitgeteld ook wij waren heel voorzichtig (dachten we) en wouden ook zelfs eerst het kindje weg laten halen maar nou ook kosten wat het kost hebben we besloten het kindje te houden en wennen elke dag meer aan het feit dat we weer een kindje krijgen. Het is tenslote toch iets heel moois maar mijn man heeft nou beloofde dat mits de zwangerschap goed gaat dat hij dan ook echt "een knoop erin gaat leggen". Ik wens je veel sucsess tydens je zwangerschap en geniet er lekker van doen wij nou ook!!!!
groetjes patries
Door: Anoniem op 11/01/2005 @ 09:43
Hoie Chantal, ook ik ben zwanger van onze vierde. Dit kwam als een donderslag bij heldere hemel. Onze jongste is namelijk al 8 jaar. Ikzelf ben 39.Je denkt dat je gezin compleet is ben aan een opleiding begonnen voor pedicure en dat dit. Voor mij was het wel duidelijk dat ik het kindje wou houden. Voor mijn man lag het behoorlijk anders. Hij wou het niet. Na een paar dagen niet metelkaar gesproken te hebben en toen toch een goed gesprek met elkaar en met de dokter is hij er nu toch ook wel blij mee. Nu hoop ik maar dat het verder allemaal goed gaat.
Door: ann op 23/04/2005 @ 16:16
Hallo Jonge moeders/tienermoeders en gewone moeders
ik ben Ann 22 jr oud en tienermoeder van 2 kids 1 stief kind ik zoek leuke contacten en vriendschappen mail/msn/briefwisseling
ik woon nu nog in Utrecht
Ann Kassing van Schaik
zwanenvechtlaan 137 3554 GK Utrecht en vanaf 30 april woon ik in Heukelum
Ann Kassing van Schaik
vorstencamp 13
4161 AT Heukelum
ik heb samen met mijn man ook een Model Management Stichting Chique Models NL
hiervoor zijn wij nog opzoek naar nieuwe gezichten spontane ouders die een fotosessie van hunzelf en of hun kind(eren) heb u interesse in een leuke fotosessie mail dan met een paar foto's of stuur een mooie brief met foto's
Ook heb ik en mijn man een andere Stichting Netherland For Kids wij zoeken hiervoor goederen voor het gaat naar Polen/Joegoslavie/Romenie/Zuid-Afrika/Nederland/Bosnie en verdere en andere arme landen de goederen zijn voor kansarme kinderen en tienermoeders in die landen voor goederen zoeken wij o.a. kleding (dames/heren/baby j-m/kinder j-m/positie kleding en grotere maten) schoenen/speelgoed/knuffels/boeken/
babygoederen(o.a. kinder/wandelwagens - kinderbedjes)kleine huis goederen en kleine huisraad/ etc. heb u misschien iets wat weg wilt doen zou u misschien ons kunnen helpen geef een kind de kans met vriendelijke groeten Netherland For Kids u kunt ons bellen 0642362097 of b.g.g 0648634428 wij komen het gratis bij u ophalen.
ik zoek ook moeders die mij willen helpen met hun verhaal over zwangerschap/bevallingen/geboortes/hoe het nu gaat want ik wil een eigen boek uit gaan brengen met jonge moeders voor jonge moeders ook zoek ik gedichten voor deze boeken heb u interesse??? help u me
Mvg
Door: Anoniem op 01/11/2005 @ 19:34
Ook bij ons waren "nummertje drie en vier" ongepland: eerst de pil die niet goed bleek te werken en toen een sterelisatie die niet gelukt bleek te zijn.
Ik heb nu weer last van kwaaltjes, het zal toch niet zeker...???
Zijn er nog vrouwen die dit meegemaakt hebben?
Door: Maartje op 13/04/2007 @ 21:11
Hoi allemaal,
Ben een jonge vrouw van 31 jaar, getrouwd en moeder van 3 kinderen.
De oudste is 3 jaar de tweede is 2 jaar en de jongste is nu 8 maanden.
Ben meteen aan de pil gegaan na de bevalling van de derde en mijn man had een afspraak gemaakt voor een sterelisatie.
Op de dag dat we een intake gesprek hebben bij de uroloog ben ik al een week overtijd en besluit een test te doen.
Deze is meteen positief......ik ben zwanger van nummer vier door de pil heen.
Inmiddels is mijn man gesterelliseerd en hebben we een afspraak voor een echo over een week en moeten dan beslissen of we het houden of laten weghalen.
We zijn namelijk bang omdat de kinderen zo kort op elkaar zitten en niet hebben gekozen voor een vierde dat als het kindje geboren wordt we de kinderen tekort zullen doen aan aandacht en in de toekomst ook financieel omdat ik thuisblijfmoeder ben en dus mijn man de enige kostwinner is.
Het doet zo'n pijn aan de gedachte dat ik het weg moet laten halen, maar iedereen zegt dat het de beste keuze is.
Ik ben ten einde raad en walg van abortus maar als ik het zou doen dan zou ik het alleen doen voor de toekomst van mijn kinderen.
Ze hebben ons beloofd dat we goede begeleiding zullen krijgen na de abortus, maar ik denk dat ik het mezelf nooit zal vergeven.
Maar ik denk wie onze situatie bekijkt hetzelfde zou doen....
Groetjes Maartje
Door: Ilse op 17/04/2007 @ 14:11
Maar Maartje .... denk er zélf goed over na en laat je niet door anderen beinvloeden. Tenslotte ben jij degene die er het hardst door spijt kan worden overvallen, anderen niet hoor, die zijn het allang weer vergeten als jij over een paar maanden had moeten bevallen. Meid wees eerlijk tegenover jezelf; 't Is toch een prachtig getal vier... ! Ik had wel in je schoenen willen staan... zo'n prachtig klein popje !
Door: happy mom op 17/04/2008 @ 00:25
Hoi Maartje
Ik merk wel aan je reactie dat je het eigenlijk niet wilt, maar nu al voor jezelf een scenario schrijft dat je je andere kinderen tekort zal doen. Denk maar zo: 3 kinderen is dan ook best veel en zij komen nu toch ongetwijfeld ook geen aandacht tekort. Oke, je zal het best zwaar hebben met 4 kleine kinderen om je heen, maar dat heb je nu ook. Een abortus is een zware beslissing, het is eigenlijk een beslissing op leven en dood. Als je het niet laat weghalen heb je over 9 maanden een leven in je armen! Denk daar goed over na. Veel vrouwen hebben na de abortus een opgelucht gevoel, maar kort daarna krijgen ze een klap in hun gezicht en kunnen niets anders dan aan het ongeboren kind denken. Sommige vrouwen raken in een post abortus depressie. Komen nooit meer van hun schuldgevoel af. Ook ik ben ongepland en onverwacht zwanger van de vierde. Ook ik heb abortus overwogen en zelfs de kliniek gebeld en een afspraak gemaakt. Dit waren meer eigenlijk paniek reacties merk ik nu. Ik heb ondertussen de kliniek afgebeld en besloten om mijn baby te houden. Er ging een last van mijn schouders! Ik weet dat ik in ieder geval mij een leven lang schuldgevoel heb bespaard. Denk goed na en lees meerdere verhalen van vrouwen die abortus hebben laten doen (de positieve en negatieve) en kijk wat het beste bij jou past. Verheet niet, wat er in jouw buik groeit is jouw baby, stop dit gevoel niet weg en sta er eens bij stil, accepteer het. Ik wens je veel succes en sterkte in deze moeilijke tijd!!
Door: bibi op 09/06/2008 @ 09:19
Ik hoop dat jullie het niet hebben gedaan
en is nu inmiddels al bevallen?
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.