Alleen...
Door Wendy op 27/09/2007 - 11:51:
Ik ben een alleenstaande mama, 34 jaar oud en ik heb een zoontje van 9. Toen ik na 6 jaar alleenzijn een man tegenkwam, leek alles door een roze bril te gaan. Maar blijkbaar ging alles te goed… Hij bleek immers ook nog een relatie te hebben een Thaise vrouw. Ze bleef hem vaak bellen en vanaf toen ging het bergaf met ons…
Na veel “ups en downs” en “aan en af”- toestanden, zijn we voor een laatste keer samengekomen. We gingen nu voor een echte vaste verbintenis.
Net daarvoor waren we ongeveer 2 maand uit elkaar geweest en in die tijd was ik even met een andere ex terug samen.
Toen bleek dat ik mijn regels niet kreeg, deed ik een zwangerschaptest en ik was zwanger?!
Maar van wie? Want in die maand was ik dus zowel met mijn ex als mijn vriend naar bed geweest .
Toen men vriend dat te horen kreeg, ging hij door het lint. Hij vroeg meteen een vruchtwaterpunctie, maar dat deden ze hier in België niet, in elk geval toch niet voor DNA. “Dan maar abortus”, zei hij, maar dat wou ik niet.
Omdat hij dus niet zeker wist of het zijn kind was, is hij weggegaan. Hij wou geen tweede kind grootbrengen, dat niet van hem was.
Ik voel mij er heel erg teleurgesteld door, en zie het soms echt in meer zitten.
Zijn er nog vrouwen die iets gelijkaardig hebben meegemaakt en hoe hebben ze hun zwangerschap alleen doorgemaakt?
Wendy
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: mamakim (profiel) op 28/09/2007 @ 17:03 
hallo wendy
ik heb de zwangerschap van mijn zoontje alleen gedaan en eigenlijk moet ik zeggen was het heerlijk. geen gezeur aan je hoofd lekker genieten van dat leine wondertje dat puur alleen van jou is. waar je ook helemaal alleen voor gekozen heb. tuurlijk was ik wel eens jaloers als ik stellen zag die alles met z'n tweeën deden.maar als ik dan lekker op de bank lag en hij was aan het schoppen genoot ik er toch wel van dat ik alles op mijn eigen tempo kon doen, dus als ik geen zin had in koken hoefde dat ook niet gelijk.
je moet maar gewoon de zonnige blijven opzoeken. zo slecht is het niet. en het is makkelijker dan het lijkt.
uiteindelijk moet je wel en je groeit erin.
veel succes met de zwangerschap verder.
groetjes Kim.
Door: Anoniem op 04/10/2007 @ 09:49
ik ben al een alleenstaande moeder van 34. heb een dochtertje van 3.het heeft zeker fijne dingen alleen zijn met je kind. nu blijkt dat ik met een ongelukje weer zwanger ben net.en het erge eraan is dat de vader illegaal is. maar ik wil het kindje niet wegdoen heb ook al mijn leeftijd waarop ik niet te lang moet wachten. financieel word dit niet makkelijk. dus word een moeilijke tijd voor me. kunnen andere me hier raad ingeven. het gaat tenslotte over een kindje die in me groeit.
wil er toch voor gaan. en voor wendy meid ga ervoor het is je eigen vlees en bloed . myriamDoor: Buket op 04/10/2007 @ 13:29
Hoi Wendy,
Ik ben nu zelf 26 en toen ik zwanger was van mijn zoontje kwam ik er ook alleen voor te staan omdat hij niet klaar was om nog een kind te krijgen hij had al 2 kinderen.dus besloten we om uit elkaar te gaanhet was in het begin even zwaar emotioneel gezien.Maar je weet vrouwen zijn sterke wezens;).
En financieel zou ik me ook geen zorgen maken want je weet wat ze zeggen waar er eentje loopt kan er ook wel een 2e bij:).
Ik denk dat je positief moet blijven denken vooral nu je zwanger bent..Bekijk het van de positieve kant je kindje heb je alleen voor je zelf je hoeft hem niet te delen met iemand anders:)
Mijn zoontje is inmiddels 2 jaar en 3 maanden en hij kent zijn eigen papa niet inmiddels heb ik een nieuwe relatie nu een jaar en ben opnieuw zwanger inmiddels 22 weken(ook een jongetje) maar zoals ze zeggen als je het een hebt heb je de andere niet dit keer is mijn vriend een illegaal maar ja ook geen punt tenslotte is het kind van ons beiden.We wonen nu samen mijn vriend werkt en mijn zoontje noemt hem papa en we genieten volop van onze zwangerschap.Dus mensen maakt niet uit welk tegen val je krijgt in je leven vooral als je zwanger bent neem het ervan en geniet want het is zo bijzonder om een kindje in je buik te hebben dat elke dag groeit.En bovendien het is een wonder want alleen jij als vrouw weet wat er gebeurt in je lijf dus GENIET er van en laat de mannen lekker jaloers zijn;)
Door: myriam op 04/10/2007 @ 16:49
hoi buket ik heb je bericht net gelezen
dus je zit in de zelfde sitatie as ik ongeveer. maar ben zo bang omdat de papieren er niet zijn. en ik ken hem heel kort nog maar. maar toch wil ik het kind zeker hebben. hem ook wel maar de angst he.maar men kindje weghalen nooit. ik zal en moet er doorheen.en met de vader van de kleine moet en zal ik het beste maken.
ik wil ook es gelukkig zijn en een vader voor mijn kinderen hebben. zou wel graag es met je in contact komen buket en wendy nogmaals ga ervoor oke meid. doe ik ook .....Door: wenneke op 12/10/2007 @ 17:25
hey , dag allemaal bedankt voor jullie reactie op men verhaal , het doet me deugt om toch te lezen dat ik er ni alleen voorsta , en dat ik niet de enige ben die in die situatie zit , ik ga er idd zoveel mogelijk van genieten , en eigenlijk begin ik dat al goed te doen na een zware periode maar ik kan ni blijven treuren he .
Maar in ieder geval miriam , hopelijk komen de papieren van je vriend nog in orde , en buket geniet jij ook van je zwangerschap he.
Groetjes allemaal nog
Wendy
Door: annoniem op 03/12/2007 @ 14:02
Hoi Wendy,
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt. Mijn vriend en ik zijn een tijdje half uit elkaar geweest en in die periode heb ik wat met een andere man gehad. Toen mijn vriend en ik besloten toch met elkaar verder te willen bleek ik na een week zwanger... Bij mij dus ook de vraag: " van wie?" Mijn vriend gaf aan dat als het niet van hem was hij bij me weg zou gaan...tsja dat begreep ik wel. Ik heb al een zoontje uit een eerdere relatie en 2 kinderen opvoeden die niet van hem zijn... Maar ik had ook geen zin om mijn hele zwangerschap me af te vragen wie de vader was. Ik voelde me zo rot! Daarom heb ik via het internet contact gezocht met een bedrijf wat dna onderzoek doet. Ik heb toen in Arnhem in het ziekenhuis een vlokkentest laten doen en de vlokken samen met wat speeksel van mijn vriend naar dat bedrijf gestuurd. Na een aantal weken kreeg ik de uitslag en godzijdank! Mijn vriend was de vader! Kosten 500 euro (200 voor vlokkentest en 300 voor het onderzoek) veel geld maar het was mij het geruste gevoel wel waard!
Tussen mijn vriend en mij gaat het nog steeds erg goed en we zitten nu te wachten tot de kleine komt (ben bijna 2 weken overtijd)
Groetjes
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.