< 9Maand-Sponsor >

Nestlé Baby

< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

Rainbowbabies

Pepatino.be

Jolena

BasilKato.be

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Verhalen » Geen roze wolk » Hoop op leven...

Hoop op leven...



Door Mieke op 30/06/2008 - 21:39:



Mijn verhaal begint in mei 2006.
We waren net gestopt met de pil. Ik had 1 keer mijn regels laten doorkomen. Na de eerste keer was ik al zwanger, dat had ik niet verwacht! Men zegt toch dat het gemiddeld 6 maanden tot 1 jaar kan duren alvorens je zwanger bent?!
Maar we waren dus in de wolken nu bleek dat ik zo snel zwanger was.
Op 9 juni ging ik voor de eerste keer naar de gynaecoloog. Ik was toen een 9-tal weken zwanger. Maar de gynaecoloog zag nog geen hartje kloppen. Hij zei dat het verkeerd kon liggen en dat we op 12 juni terug mochten komen voor een controle. Wat waren we zenuwachtig!
Maar het was geen goed nieuws… Op 8 weken en 3 dagen was het afgestorven. De dag nadien kreeg ik al een curettage… De dagen erna waren niet gemakkelijk.

Op 31 december 2006 bevestigde de test dat ik weer zwanger was. Deze keer ging het goed tot de laatste dag…
Ik was uitgerekend voor 31 augustus. Op 30 augustus had ik nog een afspraak bij de gynaecoloog. Het zou niet lang meer duren want ik had 2 cm opening.
Die dag ben ik om 16 u binnen gegaan. Alles zag er goed uit, goede weeën, een goed hartslagje… Maar dan om 18 u, toen ze alles nog eens gingen controleren, had het noodlot toegeslagen. Er was geen hartslag meer te vinden. De echo bevestigde dat ons kindje gestorven was, maar de bevalling moest gewoon doorgaan.
Dit was een heel moeilijke periode. We hebben wel veel foto’s van ons meisje genomen, we hebben haar mogen vasthouden en een dag bij ons mogen houden. We hebben een mooie afscheidsdienst voor haar gegeven.

Natuurlijk werden er allerlei testen gedaan om te zien hoe dit kon gebeuren. Uit die testen bleek dat er een infarct in de placenta is geweest... De adertjes daar waren dicht geslipt en dit zou kunnen komen doordat ik een hoge bloeddruk heb. Maar deze heeft wel gedurende mijn hele zwangerschap goed gestaan… In elk geval moet ik nu bloedverdunners nemen zodat het bloed goed kan doorstromen.
Er werd ook ontdekt dat ik een chromosoomafwijking heb. Er zijn stukjes van mijn chromosomen verwisseld (translocatie), wat maakt dat ik meer kans heb op een miskraam… Dit maakt dat elke prille zwangerschap een heel zware periode wordt…

Vanaf half december 2007 mochten we terug proberen om zwanger te worden. En wonder boven wonder was ik terug van de eerste keer zwanger! Maar meteen staken de zenuwen weer de kop op… Het lot was ons niet gunstig gezind. Op 5 en 1/2 week kreeg ik bloedverlies en 2 dagen later kwam het vruchtzakje af. En weer ging ik door een hel. Het was niet gemakkelijk maar gelukkig heb ik zo’n goede vriend en samen halen we elkaar erdoor. Ook onze familie geeft ons veel steun.

Vanaf april mochten we weer proberen. Na de 2de keer was het ons weer gelukt en ik was terug zwanger.
Op maandag 19 mei heb ik bloed laten prikken: HCG: 375 - 4 à 5 weken zwanger. De schrik sloeg me toe want normaal zou ik 5 à 6 weken ver moeten zijn. Daarom op maandag 26 mei terug een bloedafname: HCG: 1233 - 5 à 6 weken zwanger. Dat zit dus al goed…
Op 30 mei moet ik voor de eerste keer naar de gynaecoloog. Wat ben ik zenuwachtig. Ik hoop dat het geluk ons deze keer eens toelacht. Ik hoop dat ik, als het goed gaat, van deze zwangerschap zal kunnen genieten, want dit kindje is het ook waard!

Mieke

Dit verhaal werd online geplaatst zoals het bij ons is toegekomen.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.



Reacties:

Door: nijntjelovecoogie (profiel) op 30/06/2008 @ 21:55 Ongepaste Reactie?

hoi
ik hoop dat alles goed gaat hoor gun het jullie ook wel na al die ellende als ik dat zo lees ik wens jullie heel veel sterkte toe en kracht en pieker niet teveel probeer te genieten al is het heel moeilijk en hopelijk kunnen we dan lezen dat je bevallen bent en dat de kleine gezond is

groetjes
Door: marieke op 30/06/2008 @ 21:59 Ongepaste Reactie?

Wat een moeilijk tijd. Ik kan me voorstellen dat je echt pas blij bent als je je kleintje in je armen hebt. Heel veel sterkte. Wij hebben vier jaar gedokterd en nu net zwanger, hele zware tijd gehad maar 3 keer een kind verliezen is vreslijk, zeker als het voldragen is.
Marieke
Door: herfstmeisje (profiel) op 01/07/2008 @ 08:49 Ongepaste Reactie?

sterkte!
ik hoop dat deze keer alles goed verloopt!
Door: Lenlie op 01/07/2008 @ 09:46 Ongepaste Reactie?

Hey Mieke,

Hoe is het bij de gynaecoloog geweest? Alles in orde en op schema? Ik wil je heel veel succes wensen met je huidige zwangerschap en ik duim met je mee!
Zelf heb ik een gezonde zoon van 10 maanden, hoewel ze er tijdens de zwangerschap ook achtergekomen zijn dat ik een translocatie heb. Ik heb translocatie 13/14 en jij?

Veel succes!
Groetjes Lenlie
Door: Elsje (profiel) op 01/07/2008 @ 09:55 Ongepaste Reactie?

Hoi,

Wat vreselijk om dit door te maken! Je kan gerust vragen aan je gyneacoloog om meerdere afspraken te krijgen (wekelijks, 2-wekelijks,...). Dan ben je toch weer wat geruster. Pak alles op je gemak aan, doe geen overhaaste dingen, blijf desnoods thuis van je werk...

Ik duim voor je dat deze zwangerschap wel goed afloopt en dat je een pracht van een baby mag in je handen houden.

Succes!
Door: mauslchen (profiel) op 01/07/2008 @ 12:12 Ongepaste Reactie?

Ik duim voor je dat alles goed zal komen! Heel veel sterkte
Door: Mieke op 01/07/2008 @ 17:18 Ongepaste Reactie?

Dag allemaal,

Het is om even te laten weten dat ik even dacht dat alles goed zou komen, we hebben het hartje zien kloppen op 6 weken en 2 dagen.
4 dagen later werd de hoop ons ontnomen, ik had bloedverlies.
We mochten direct komen van de gynecoloog. Hij vond geen hartslag je meer.
Op vrijdag 11 juni is aan de hoop een einde gekomen, het vruchtje is eraf gekomen. Weer een miskraam.
Weer even ontmoedigd.
Het enige goede nieuws was dat we terug direct mogen proberen.
Nu 14 dagen later hopen we dat we snel terug zwanger zijn en terug kunnen hopen.
Hoop doet leven zegt men. Voor mij klopt dit.
Als ik zwnager ben hoop ik dat het goed gaat. Nu hoop ik dat ik snel terug zwanger ben.

Bedankt allemaal voor jullie steunende woorden.
Mieke
Door: Lierke (profiel) op 01/07/2008 @ 22:28 Ongepaste Reactie?

Mieke, heel veel sterkte! Ik hoop dat je snel weer zwanger mag zijn en blijven en een gezond babytje op de wereld mag zetten.
Zelf ben ik 2x vlak na een (spontane) miskraam terug zwanger geworden. Er wordt gezegd dat je dan extra vruchtbaar zou zijn. Of het waar is, weet ik niet, maar ik geloof er toch in. Hou de moed er in hé!
Door: Spinnekopke (profiel) op 02/07/2008 @ 10:54 Ongepaste Reactie?

ik heb er tranen van in mijn ogen
wat een sterke vrouw ben je toch
veel geluk en ik hoop echt voor je dat je deze keer snel een lief beebje in je armen mag houden


[Deze reaktie werd gewijzigd]
Door: Tamara (profiel) op 02/07/2008 @ 15:24 Ongepaste Reactie?

Ja ik zit t ook met tranen in mn ogen te lezen.

Jullie zijn (gelukkig) heel erg sterk en ik hoop echt dat t heel snel lukt voor jullie en blijft goed gaan!

Nu hebben jullie toch wel al genoeg ellende meegemaakt zeg.

Echt heel veel sterkte samen! En ik mee dat alles goed komt.

Groetjes Tamara
Door: sas op 02/07/2008 @ 23:33 Ongepaste Reactie?

Wat knap van je!!
Ik zou het niet aan kunnen,zou door hel gaan en er niet meer uitkomen!!
Je bent echt een sterke vrouw zeg.

Wens je veel sterkte

groetjes saskia
Door: piekeraar (profiel) op 03/07/2008 @ 11:07 Ongepaste Reactie?

Veel succes!!! Hopelijk loopt het deze keer allemaal heel goed af voor jullie!!!

greetz
K en co
Door: mieke op 04/07/2008 @ 16:30 Ongepaste Reactie?

Dag Lenlie.

Het is even om te laten weten dat bij mij de translocatie op chomosoom 10 en 15 zit.
Wat dat juist wil zeggen weet ik niet, enkel dat het om een groot stuk van chromosomen gaat dat het uitdraait op een miskraam, dat het vruchtje niet levensvatbaar is. Eigenlijk ben ik daar wel een stukje blij mee dat het om zo'n groot deel gaat. Misschien raar om te zeggen maar het verwerken van een miskraam is voor mij iets makkelijker dan het verwerken dat je kind zwaar gehandicapt zou zijn. Dit zou gekund hebben als het om een kleiner stuk van verwisselende chromosomen had gegaan.
Leven met een gehandicapt kind is niet makkelijk, mijn tante is namelijk mentaal gehandicapt en verblijt in een instelling, ze komt regelmatig een weekend thuis. Voor mijn grootouders is dit ontzenttend moeilijk. Als ik zie hoeveel ze ervoor moeten doen. Niet dat ze haar niet graag zien, maar het is zwaar. Het blijft levenlang een kind, terwijl ze zouden moeten groeien.
Ik zou het dus moeilijker hebben als de translocatie om een kleiner stuk ging.
Nu is het zwaar, maar eenmaal een goede zwangerschap kunnen we toch geruster zijn.

Groetjes mieke
Door: Daisy op 12/09/2008 @ 13:12 Ongepaste Reactie?

Hey Mieke,

Wat ellending toch, die chromosoomafwijking! En ik kan het zeggen, want heb hetzelfde! Bij mij werd dit ontdekt na 2 miskramen op 8 weken. Ik heb toen vrijwillig een chromosoom test laten doen waar dit uit bleek. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en is er eigenlijk veel gebeurd. In het academisch ziekenhuis Maastricht doen ze PGD, dat is screening op de embryo´s (verkregen na IVF). Dit hebben we 2x gedaan. Helaas hadden alle 17 embryo's de afwijking en hebben we geen terugplaatsing gehad! We hebben een jaar nagedacht over hoe en wat. Inmiddels heb ik vorige week 2 embryootjes teruggeplaatst gekregen uit een eiceldonatie (via LIFE in Leuven). Dus ff spannend nu of het nu wel lukt!

Ik wil je veel sterkte wensen en als je vragen hebt kun je me mailen op daisynijsse@hotmail.com.

Groetjes, Daisy
[Reageer]

Heb jij ook zoiets meegemaakt en wil je graag je verhaal kwijt?
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.