Zwanger worden, toch niet zo makkelijk?
Volgens recente schattingen zou momenteel 1 koppel op 6 problemen hebben bij het zwanger raken. Deze moeilijkheden zouden voor een stuk te wijten zijn aan het feit dat vrouwen op steeds latere leeftijd voor het eerst moeder worden. In 1990 was de gemiddelde leeftijd waarop vrouwen hun eerste kind kregen nog 26 jaar. Nu, 11 jaar later, is die leeftijd in Vlaanderen gestegen tot 27,5 jaar.
Door allerlei omstandigheden (bvb: carrière, geen stabiele relatie,...) wordt de kinderwens steeds weer uitgesteld. Maar naarmate men ouder wordt, neemt de vruchtbaarheid af, niet alleen bij vrouwen maar ook bij mannen. Op de leeftijd van 24 jaar is een vrouw immers het vruchtbaarst. Vanaf de leeftijd van 35 jaar gaat het met haar vruchtbaarheid steeds sneller bergaf.
Meer artikels:
- Wanneer hulp zoeken?
- Krant: Glaasje wijn positief voor vruchtbaarheid? (4 december 2001)
- Krant: Roken doet kans op onvruchtbaarheid toenemen. (23 juli 2001)
- Krant: Pil oorzaak van dalende spermakwaliteit? (28 juni 2001)
- Krant: Meeroken vermindert vruchtbaarheid vrouw. (1 oktober 2000)
- Krant: De spermakwaliteit bij Vlaamse mannen neemt af. (23 september 2000)
- Krant: Naakt slapen is beter voor sperma. (8 augustus 2000)
- Krant: Vanaf 24 jaar vermindert vruchtbaarheid van de man. (3 augustus 2000)
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Angel op 11/07/2008 @ 18:33 
Hey,
ik ben zelf ook een tijdje niet meer op de site geweest omdat ik er zo weinig mogelijk aan wil denken. Het spijt me heel erg om te horen van het miskraam dat is een bittere pil om te slikken als je al zo lang probeert zwanger te worden. Ik heb het zelf niet meegemaakt dus kan ik er wel niet over meespreken. Momenteel ben ik alweer meer dan een week overtijd en heb erg veel last van pijnlijke borsten en ook moet ik vaak plassen. Maandag was ik ook erg gevoelig voor smaken en geuren. Maar langs de andere kant heb ik dan wel weer pijn in mijn buik zoals vlak voor min menstruatie. En ik heb gehoord dat je geen buikpijn kan hebben als je zwanger bent. Is dit waar?
Heb vandaag ook weer een zwangerschaptest gaan halen maar durf hem nog niet te doen ben bang dat het opnieuw negatief zal zijn en ik ben ook nog maar een weekje overtijd zou beter wachten tot binnen nog een week of twee denk ik.
Groetjes
Door: charlie op 15/07/2008 @ 00:24
Hay,
Tja mijn verhaal, ben in mei 2006 gestopt met de pil, mei 2007 ben ik naar de huisarts geweest voor een verwijs kaart naar de gyneacoloog,ik bleek vleesbomen te hebben na een inwendig onderzoek.
4 Dagen later lag ik op de O.K en werdt dat weggehaald en werdt gelijk gecuriteerd, mijn vriend werd ook onderzocht,ook zijn zaad,na een week kregen we de uitslag, deze was niet zo best, teveel afwijkende cellen, de gyneacoloog zei, je hebt er maar 1 nodig, het is niet onmogelijk om zwanger te raken, mij restte nog 1 onderzoek een baarmoeder foto, niet geheel pijnloos kan ik je vertellen.
De uitslag; alles goed bij mij verder geen problemen!
We kregen een half jaar om het toch nog te proberen, en in januari de derde van dit jaar zouden we beginnen met iui. Ik blij eidelijk ergens mee beginnen, injectie's gehaald bij de apotheek, en wachten op de menstruatie, dan zou ik de 3de dag beginnen met spuiten en de 10de dag terugkomen voor een follikelmeting zoals dat mooi heet.
Ik moest 1 januari ongesteld worden en de 3de had ik de afspraak, toen was ik het nog niet...
Een week later, ben vaker zo laat.. Maar mijn vriendin zei doe toch is een testje.
Ik er een gehaald, bleek ik echt zwanger te zijn, ik kon niet meer eten, zo blij, mijn vriend was door het dolle heen.
Je wereld ziet er gelijk rooskleurig uit, snap je wel zeker, 1 week later leefde ik nog steeds in ongeloof en deed een 2de test, de streep werd alleen maar dikker... god wat was ik blij.
Je leeft in een roze wolk.
5 feb mijn 1ste echo bij de verloskundige, en toen viel mijn wereld weer in elkaar, we kregen te horen dat het te klein was, maar ze zag wel wat flikkeren, toch een beetje hoop.
Ze verwees ons door naar de gyneacoloog omdat die toch meer ervaring hebben, ik heb nog nooit zo gejankt, deze nacht had ik verschrikkelijke krampen, dacht van de inwendige echo, rond 7.30 belde de verloskundige dat we om 13.30 verwacht werden in het ziekenhuis. Ik had toen net 2 uurtjes geslapen, eenmaal wakker weer janken, rond 11.00 begon de ellende, een spontane miskraam...( tot overmaat van ramp op mijn vaders verjaardag,leuk kadootje
)Ik ben naar de douche gerend en wat je dan ziet....
Na een uur en bijna 2 keer flauw vallen, belde ik de verloskundige op, ik ben daar heel goed opgevangen en begeleid, maar ze zei als je over een half uur nog bloed ff terug bellen.
En uiteraard bloedde ik nog steeds, gebeld en moest direct komen, er stond al een bed klaar.
Toen ik er kwam stonden er gelijk 3 zusters die mijn RR pols en temp meten, er is bloed afgenomen, en mijn ijzer was van ruim 8 naar 6 gezakt vandaar het flauwvallen.
De gyneacoloog kwam maakte een echo en ons kindje zat nog steeds in mijn baarmoeder, binnen een half uur lag ik op de O.K en was ik weer gecuriteerd...
Nu nog steeds niet opnieuw zwanger, en in augustus hebben we een nieuwe afspraak bij de gyneacoloog en beginnen we met iui.
Wij zijn nu al 26 maanden bezig, er zijn 8 vriendinnen al bevallen, die binnen 2 tot 6 maanden zwanger waren of door de pil heen zwanger raakte,
Ik kan nog steeds in huilen uit barsten, zomaar
Maar ja het is te begrijpen zeg ik dan maar tegen mezelf.
succes allemaal, ik gun het jullie!!!
charlie.
Door: mamske op 16/07/2008 @ 22:12
hallo
ons verhaal is echt iets wat ik nog nooit heb gehoord, daarom aan allen wie heeft dit ook al meegemaakt ?
mijn dochter trachtte al een alnge tijd zwanger te geraken, uiteindelijk moest ze een kijkoperatie ondergaan waardoor er blauwe vloeistof in de baarmoeder tot in de eileiders wordt gespoten om te zien of de eileiders doorgankelijk zijn, tijdens dezelfde ingreep onder narcose werd ineens ook een curetage gedaan, de ochtend voor de ingreep moest ze eerst een zwangerschapstest doen uit voorzorg maar die bleek negatiet te zijn, .
10 dagen later moest ze terug naar de genecoloog om de draadjes te laten verwijderen, ze verlelde er ook bij dat ze nog steeds niet ongesteld was geweest, terwijl ze dat 1 of 2 dagen voor de ingreep wel moest zijn..... wat bleek nu..... ze was toch spontaan zwanger geworden, wat nu ...??? kon het kleine vruchtje deze ingreep overleefd hebben .?? de week nadien weer op kontrole en de week daarna... maar volgens de gynecoloog was dit maar bij 1 op 1.000.000 mogelijk dat alles goed bleef gaan,... tja wij zaten ermee, en wisten niet of we nu blij mochten zijn of niet, want de dokter was zeer voorzichtig in zijn voorspellingen, inmiddels is ze al 7 weken zwanger maar nu blijkt dat er zeer weinig vruchtwater is, het vruchtje groeit wel en is al 1cm, volgende week moeten ze weer op kontrole, we hopen zo dat alles goed blijft gaan, we trachten er allen zo naar, maar nog steeds hangt er zo iets boven ons hoofd dat ons belet om echt blij te zijn, daarom deze oproep, wie heeft ook zo iets voorgehad ?
bedankt voor de reakties
Hoi iedereen !
ik ben little one, ik ben hier pas nieuw... ik zit met hetzelfde probleem als jullie vrees ik! Mijn vriend en ik proberen al van in januari zwanger te raken maar het lukt maar niet... Ik snap da niet! degene die niet zwanger wille zijn , zijn onmiddelijk zwanger en degene die het zo graag willen daar lukt het maar niet... In het begin was ik er nogal fel mee bezig maar kennissen en vrienden zeiden me dan van steek het niet in je hoofd anders lukt het zeker niet! heb ik dus gedaan k had zoiets van, het komt wanneer het komt ma nu lukt het nog steeds niet
ik ben daar echt zo verdrietig van !!! mijn vriend hoopt elke maand mee dat het eindeljk zover is maar dan dus telkens die teleurstelling he! elke maand krijg ik precies wel "de symptonen" : hoofdpijn, rommelende baarmoeder/darmen, vermoeidheid,... maar dan iets erna is het weer daar he je kent ze wel waarschijndelijk DE 
maar deze maand is het anders... ben snel misselijk als ik iets heb gegeten dus ik eet nu e pakske minder dan ervoor... gewoon omdat ik me niet goed voel erna maakt niet uit 's morgens of 's avonds. mn buik staat zo opgezwollen en heeeeeel moe dat ik ben... maar ik durf het haast niet te hopen mn vriend zegt wel van ga een test halen ofzo ma k heb zo schrik voor weer die teleurstelling! ik krijg tranen in mn ogen als ik er nog maar aan denk , pff
en ik zie ook aan mn vriend da hij dat ook enorm erg vind als het weer niet gelukt is... en ja een test pf k weet niet, ik durf gewoon niet... ik zeg altijd ik wacht nog tot ik mn regels moet krijge... ben ik dan een dag of 2 overtijd dan hoop ik erop en ja als ik dan zeg morgen ga ik een test halen 's morgens zijn de
er natuurlijk he... dus jullie zijn echt niet alleen met die vervelende teleurstelling telkens opnieuw... ik herken het probleem ook...groetjes
Door: Heidi op 30/07/2008 @ 13:41
Hoi allemaal
ik ben blij dat ik hier eens mijn verhaal kwijt kan.
Wij zijn al anderhalf jaar aan het proberen en lukt ons maar niet.
Eind 2006 ben ik aan mijn eierstokken geopereerd geweest en ik zeg dat het daarmee is, maar volgens de gyne is alles ok.
Hij heeft mij nu clomid voorgeschreven, maar hij gaat met verlof, dus zal voor verdere onderzoeken en behandeling weer een cyclus of 2 moeten overslaan, maar ondertussen blijven we toch proberen.
Jammer genoeg heb ik enkel mijn man om er over te praten, maar hij zegt altijd dat het wel goed komt. Natuurlijk doet hij alles wat hij kan, maar hij is meer gesloten over gevoelige zaken.
Soms als ik zo zaken hoor of zie in het nieuws, dan snap ik het niet.
Waarom hebben sommige mensen die het niet willen dan wel het geluk?
Ik wens iedereen geluk toe, maar sommigen verdienen het echt niet toch?
Hierbij hoop ik ook dat jullie allemaal spoedig goed nieuws te horen krijgen.
Door: fieke op 05/08/2008 @ 23:03
halloo
ik ben momenteel bezig met Clomid alleen! Vorige maand heb ik een eerste kuur mogen innemen, 1 tabletje gedurende 5 dagen!!en dan was het wachten op ofwel een zwangerschap of wel mijn maandstonden! er gebeurde niks, en opeens dacht ik een eisprong te hebben en kwas juist gelukkig die dag int nestje gelegen en na 2 weken zouden mijn maandstonden er moeten zijn maar ze waren beke later dan verwacht en ik mocht mijn 2e kuur starten!! vanaf dan waren het 2 tabletjes per dag! heb mijn maandstonden welgeteld 9 dagen gehad! Bij men eerste kuur liep ik erg humeurig, van het minste schoot ik uit men vel!! bij men 2e kuur merkte ik na de eerste 3 dagen niks en dan begonnen de humeurige weer!! Nu zit ik gepaard mee warmte opwellingen een paar keer per dag uit het niks enorm warm krijgen en beginnen zweten, nie zo plezant en ja, men familie zei me dat ik was verdikt dus de Clomid doet goed zijn werking! Nu weet ik nie precies wanneer ik mijn volgende eisprong zal krijgen maar zal het wel opmerken! heb dan gewoon ff wat steken in de onderbuik en veel doorzichtig slijmverlies dat gelijk een rekker is tussen mijn 2 vingers! dan is het de moment zal een dezer dagen eens moeten bellen naar de gyne en vragen wat er nu moet gebeuren, wachten op mijn volgende maandstonden en dan trg beginnen met een kuur ofzo, hij zei me da hij nog nie direct de grote middelen ga gebruiken, gewoon telkens wat toevoegen bij de hormonen maar ik denk dat ik zo een jaar zal moeten proberen maar wie weet heb ik eerder prijs!! verlang zo naar een wondertje...
Door: smoothie op 06/08/2008 @ 19:39
hallo iedereen,
Wij zijn nu iets meer dan een jaar aan het proberen om zwanger te worden en net zoals bij jullie is het elke maand een teleurstelling. Ben nu 2 weken overtijd dus dachten we ja het is gelukt, maar na 2 negatieve testen en een negatief bloedonderzoek is het opnieuw een teleurstelling. ik ben een beetje bang om een afspraak te maken met mijn gynaecoloog om dan misschien te moeten horen dat wij helemaal geen kindje kunnen krijgen. ach ja niet zo negatief zijn he. misschien komt het allemaal wel goed, blijven proberen en ni te veel op focussen zeggen ze he!!! :-) :-)
groetjes
Door: fieke op 07/08/2008 @ 19:26
hallo
denk dak gisteren men eisprong heb gekregen!! was dag 14 van men cyclus!!Mijn probleem is dat ik mijn kinderwens heel moeilijk van me af kan zetten, wat ik ook doe; alles doet mij eraan denken! En dit is niet zo goed he.. Ik wou dat er een manier bestond!! De hormonen hebben al goed hun werk gedaan! Volgende week dinsdag dan weer eens naar de gyne bellen en vragen wat er nu moet gebeuren.. Der is altijd wel beetje hoop ;)
liefs fieke
Door: mami op 11/08/2008 @ 12:56
hallo allemaal
ik en me vriend zijn ook al een tijdje bezig om zwanger te raken maar het lukt maar niet:(.. we zijn ook al naar de huisarts gegaan en er bleek dat me rechter eierstok onstoken was maar dat het neit ernstig was kreeg toen een kuurtje van 5 dagen mee.. maar nu nog steeds ben ik niet zwanger geworden en ben bang dat het toch met die onstoken eierstok te maken kan hebben. moet nu deze maand de 22e ongi worden maar hoop het niet:( . wie heb ook zoiets mee gemaakt.
groetjes en iedereen succes ermee
Door: jolly op 15/08/2008 @ 19:21
ovulatietesten goedkoop en handig.. kijk op babyboomshop.nl en krijg een gratis extra starterspakket kan krijgen t.w.v. € 26,98 , met een korte uitleg! succes
Door: Roses op 28/08/2008 @ 21:55
Hoi hoi,
Dit is mijn eerste keer en wil iedereen alvast het beste wensen.
Wij zijn nu al 1,5/2aar bezig, maar wil niet vorderen. In december was ik zwanger alleen het geluk was niet met mij... Met de kerst ben ik met spoed opgenomen met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap!!
Ik ben nu bijna een week overtijd en hoop dat ik zwanger ben, maar denk en weet bijna zeker dat ik niet zwanger ben. Heb geen pijnlijke borsten afwachten maar..
Succes
Door: Heidi op 12/09/2008 @ 09:50
Hallo,
ik heb dus één cyclus alleen clomid genomen en raad is, ik was zwanger, maar ben het jammer genoeg na 6 weken verloren, maar de dr zegt dat het dus kan en waarom het verkeerd liep, dat kan niet verklaard worden. Ik ken iemand die ook de eerste keer zwanger was met clomid en dat liep ook verkeerd af maar natuurlijk zijn er die er wel in slagen. Ik wil jullie niet bang maken, zeker niet, want wil eigenlijk zeggen dat het nu wel duidelijk is dat het kan met clomid, maar dat het voor ons jammer genoeg verkeerd afliep. Dus kop op dames en blijven klussen, dan komt alles wel goed.
Groetjes xxxx
Door: Lisa op 25/09/2008 @ 20:10
Hallo
Wij zijn al 1,8 jaar bezig om zwanger te raken.
Helaas heeft het nu nog niet zo mogen zijn. Wij willen heel graag een
kindje. Het frusteerd ons enorm dat het nog niet zo is.
Mensen om je heen worden zwanger, overal zie je gezinnen met baby's, zwangere vrouwen. Best moeilijk om dat allemaal te zien.
Elke maand is t weer spannend, en hopen dat het eindelijk is gelukt...
en elke maand weer een teleurstelling.
{Door: Plien op 01/10/2008 @ 20:45
Hallo allemaal,
Ook ik (samen met m'n man natuurlijk!) ben al enige tijd bezig zwanger te raken! Eerst met Clomid begonnen en ben nu al ruime tijd bezig met het spuiten van Puregon!
Ik weet dat ik echt niet de enige ben die hiermee te maken heeft en als ik al jullie verhalen zo lees herken ik hier veel van!
Graag zou ik dan ook met anderen praten die in "hetzelfde schuitje"zitten en weten hoe het voelt!
Hoop snel van jullie te horen,
Groetjes Plien
Door: snuffeltje op 05/10/2008 @ 23:50
hallo
Ik heb na negen jaar terug wat hoop om toch nog zwanger te worden. Mijn man is namelijk gestopt met zijn anti depressiva en stilletjes hoop ik dat het daardoor komt dat ik na negen lange jaren nog niet zwanger ben. En ja de hele molen aan fertiliteit heb ik ook al gehad met een paar slecht gelopen zwangerschappen die zich een dag na dat ik het wist zich telkens afbraken. Ooooh help zal het ooit nog lukken, ik hoor natuurlijk veel verhalen van koppels die na tien en meerdere jaren toch nog zwanger worden, dus hopen maar hé......
Door: samantha op 22/10/2008 @ 15:03
hallo,
ik zit er heel erg mee dat ik nog steeds niet zwanger bent.
ben sinds mei gestopt en nog nie zwanger. vriende om me heen stoppen gelijk en is gelijk raak waarom bij ons niet..
in het begin werd ik nie ongesteld en daarna weer wel alleen nu ben ik over de datum gister al testje gedaan die waren negatief dus jah.
weet iemand wat tips voor me of hebben ze het zelfde als mij laat dan even wat weten
xxx samantha
Door: Que op 02/11/2008 @ 19:41
Hallo allemaal,
Wij proberen ook zwanger te worden. Al 7 maanden. Mensen zeggen ach je bent nog jong (27) en 7 maanden is nog niet zo lang maar het is best lang vind ik zelf.
Wij zijn oorspronkelijk begonnen in mei 2006 maar door een val van mijn paard (gebroken rug) hebben wij het e.e.a. moeten uitstellen tot maart/april van dit jaar. Dacht stiekem wel ach wij doen dat ook wel even. In mijn naaste omgeving werden de meiden na 2 a 3 maanden zwanger maar helaas ik niet.
We zijn eerst begonnen met sex till you drop (om de 2 dagen en maar trouw 1x per dag) toen dat niet lukte heb ik iedere ochtend op een vast tijdstip getempratuurd. Ook niet gelukt. Laten nog geprobeerd met de ovulatietesten van predictor (wat een troep geen ovulatie terwijl de tempratuur curve op internet zei dat dit wel het geval was).
Nu laatst ben ik bij de dokter geweest voor een verwijzing. Die wil me pas doorsturen als mijn man zijn zwemmers heeft ingeleverd. Volgens de dokter moet dit rond kwart over 8 's ochtends want dan kan hij dit voor zijn spreekuur doen en is het zaad actief op de vroege morgen. Ik dat verteld thuis maar al met de gedachte dat lukt nooit...... Mijn man heeft een eigen bedrijf en begint om 7 uur en komt pas om 6 uur 's avonds thuis. Ik al voorgesteld nou dan kom ik het wel bij je ophalen dan breng ik het wel...... Krijg je te horen schat ik kan dat niet hoor zo vroeg op de ochtend op een wc....... Balen......
Nu moest ik afgelopen vrijdag weer ongesteld worden. Niks... test gedaan ook niks........ Maar nu nog steeds niks...... Doet mijn lichaam wel vaker als ik denk zwanger te zijn ivm misselijkheid zere borsten.......
Heeft iemand nog een ander advies????
Door: joyce op 10/11/2008 @ 15:51
Mijn man en ik zijn al 8 maand 'bezig'om opnieuw zwanger te worden. We hebben al 1 wondertje, een dochtertje van 16 maand en we willen zo graag een broertje of zusje voor haar. In mijn omgeving krijg ik vaak te horen wanneer er nu een broertje of zusje bijkomt. Dat vind ik zo erg, ze moesten eens weten....
Anderen zeggen dat we blij moeten zijn dat we al 1 gezonde dochter hebben. Dat is ook wel zo, maar toch voelt ons gezin nog niet kompleet.Voor mijn dochtertje duurde het anderhalf jaar voordat ik eindelijk zwanger werd. Ik ben zo bang dat dit weer zolang gaat duren! En dan iedere maand weer die teleurstelling....
Ik wens iedereen die graag zwanger wil worden heel veel sterkte en succes!
Door: marie op 13/11/2008 @ 14:16
Hallo,
Wij hebben ook het geluk al één wondertje te hebben (ook 16 maanden). We hebben er toen 2 jaar op moeten wachten voor ik zwanger was. Het is uiteindelijk gelukt met het nemen van clomid en pregnil. We zijn ook echt super blij met ons manneke en het lijkt misschien ondankbaar om altijd maar meer te willen. Maar ik heb altijd al zo gedroomd van een groot gezin, zo graag veel kindjes rond mij gehad... . We zijn na de geboorte van ons zoontje ook niet gestart met anti-conseptie: als het lot besliste dat ik direct terug zwanger zou zijn, dan was dat lieve wezentje meer dan welkom!
Even waren we ook de koning te rijk toen we terug zwanger bleken te zijn (de dag nadat ons zoontje 1 werd), zomaar, spontaan! Ook de echo bij de gynaecoloog was in orde! Dit was genieten! Zo perfect! 10 weken later was het helaas voorbij... .
Je begint je dan veel waarom vragen te stellen: waarom moet ons dat overkomen? Waarom mogen wij niet perfect gelukkig zijn?
We zijn nu terug gestart met clomid (omdat uit de vorige 2 onderzoeken bleek dat er geen eitje was) en hopen, net als iedereen, op snel resultaat.
En ja, elke maand denk ik: "hoop niet te veel, volgende keer beter dan,..." maar toch is de teleurstelling elke keer weer zo groot. Je wil het je leven niet laten bepalen, maar toch gebeurd het.
Toch een lichtpuntje voor iedereen: hoe moeilijk en zwaar het met momenten ook is, probeer vol te houden. Want als dan de dag komt dat jullie wondertje er is, is het dit allemaal waard geweest!
Door: Danielle op 17/11/2008 @ 12:47
Hallo allemaal,
Wij zijn nu al ruim 4½ jaar bezig voor een tweede kindje. Ik zit nu in mijn wachtweken na de eerste ICSI poging. Voel van alles. De ene keer ben ik heel positief en de andere keer negatief. Af en toe heb ik last van buikkrampen alsof ik ongi moet worden, en de andere keer voel ik me zwanger. Wie heeft dit ook zo ervaren. Ben erg benieuwd en tegelijk ook heel bang. Voor iedereen die in hetzelfde schuitje zitten heel veel succes en geef niet op.
Gr.
Danielle